در آنکارا جستوجوهای نقشه معمولاً با هدف رفتن به محلهای مشخص و اغلب با خودرو انجام میشود؛ کسی که «نزدیک من» را جستوجو میکند ممکن است نه جایی که هست، بلکه جایی را که میخواهد برود در نظر داشته باشد. در قیزیلای بعد از ساعت کاری لوازمالتحریر یا دارالترجمه، در تونالی شبها رستوران و در اومیتکوی یا اریامان آخر هفتهها کلاس کودکان جستوجو میشود.
چون مراکز شهر از هم دورند، دشوار است کسبوکاری در چانکایا در جستوجویی که از اتیمسگوت انجام میشود بالا دیده شود. به همین دلیل کار نقشه در آنکارا را با گفتوگو درباره اینکه واقعاً از کدام محلهها مشتری میآید آغاز میکنیم. برای کسبوکارهای اطراف ساختمانهای دولتی، دادگستری و بیمارستانها وضعیت ویژهای وجود دارد: کسی که این کسبوکارها را جستوجو میکند اغلب به آن ساختمان آمده و برای تمام کردن کارش دنبال خدمتی در همان نزدیکی است. نشان دادن روشن فاصله پیاده تا آن ساختمان و ساعات کاری واقعی در پروفایل، در اینجا تفاوت ایجاد میکند.
اطراف دانشگاهها و بیمارستانهای بزرگ هم ترافیک نقشهای ویژه خود را دارد. همراه بیمار برای اقامت، غذا و رفتوآمد، و دانشجو برای کلاس، لوازمالتحریر و خورد و خوراک به اطراف نگاه میکند. برای کسبوکارهای این محدودهها، نوشتن موقعیت نسبت به دانشگاه یا بیمارستان در توضیحات، آماده کردن پستها بر اساس تقویم ثبتنام و امتحانات و وارد کردن ساعات کاری هماهنگ با ساعات دانشگاه، باعث میشود در جستوجو مرتبطتر دیده شوند.